Hef aldrei...
...kynnst fámálli manni en þeim sem ég fór með í bíltúr um Suðurlandið í dag. Vinur Monicu vinkonu sat aftur í og mælti ekki eitt aukatekið orð, eða kannski voru þau fimm, allan daginn. Monica sagði hann ekki vera feiminn heldur bara mann fárra orða. Væri það ranglátt af mér að kalla þetta félagslegan vanþroska fullorðins manns? Hlýtur alla veganna að hefta hann, úff.
Gangan í gærnótt var unaður. Lögðum í hann úr bænum eftir viðkomu á Select um eittleytið. Vigdís, Arndís, Hlédís, Matta, Gulli og Héðinn. Vígði nýju göngustafina. Gengum upp í Reykjadal fyrir innan Hveragerði. Þar skelltum við okkur í heita lækinn þar sem við flatmöguðum í þessum fína hyl og skáluðum í freyðivíni á meðan sólin kom upp. Blankalogn og blíða. Tókum fáklædd á sprett í mýrinni og veltum okkur upp úr dögginni. Heitt kókó, snúðar og kleinur til að fá í sig yl og næringu. Eftirminnilegar sumarsólstöður það, svona eiga þær að vera. Vorum komin aftur í bæinn rétt fyrir klukkan sjö í morgun.
Svaf í þrjá tíma þar til við tók þessi sérstæði bíltúr sem endaði austur í Vík.
Er hægt að panta þessa sól eitthvað lengur? Síðar.